นิสัย 5 อย่างที่ควรทิ้งไป แล้วจะถ่ายภาพดีขึ้น

นิสัยเสีย 5 อย่างที่ทำให้ถ่ายรูปไม่ไปไหนกับเค้าสักที

สวัสดีครับสมาชิก พี่ดัสเขียนบทความนี้ ขณะนั่งเครื่องบินกลับจากทำงานจากนิวยอรค์ อากาศหนาวเชียวครับ กำลังรอเค้ามาเสริฟอาหาร เลยถือโอกาสเขียนบทความสั้น ๆ อ่านกันเพลิน ๆ ครับ  เคยสงสัยกันมั้ยครับ ว่าทำไมถ่ายรูปมาก็นานแล้ว ไม่เห็นจะถ่ายสวยเหมือนคนอื่น ๆ เค้าเลย อะไรทำให้เราย้ำอยู่กับที่ ไม่ไปไหนกับเค้าสักที ลองมาสำรวจกันครับ

ถ่าย  Mode P หรือ Full Auto โดยไม่คิดจะเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น การปรับกล้องเป็นระบบกึ่งออโต้ หรือ Full Auto นั่นหมายความว่า คุณกำลังปล่อยให้กล้อง คิดเอง เออเองไปตามสิ่งที่มันมีอยู่ในฐานข้อมูลของมัน บางทีอยากให้มืด ก็กลับสว่าง บางทีอยากให้สว่างก็กลับมืด บางทีภาพสั่น บางทีเบลอ ถ้าคุณคิดจะถ่ายภาพให้ดีขึ้น คงต้องขยับไปถ่าย ระบบอื่นบ้าง

นิ้วชี้ข้างขวาไว เร็วกว่าสมอง  เป็นแบบนั้นหรือเปล่าครับ เห็นอะไรผ่านเข้ามาปุ้บ กดเลย แช๊ะ ๆ ๆ ๆ ๆ แล้วก็ดูหลังจอ … ปรากฎว่า ภาพสั่นมั่ง มืดมั่ง เบลอมั่ง  ก็แน่แหละครับ เล่นกดชัตเตอร์แบบไม่ได้ดูเลยว่า ใน View Finder นั้น กล้องฟ้องอะไรบ้าง ค่าแสงเป็นยังไง โฟกัสถูกที่มั้ย ส่วนใหญ่ภาพที่ได้จะเหลวแหลก กล้องมือถืออาจจะได้ภาพดีกว่ากล้องราคาเรือนแสน ต่อไปอาจจะต้องดูค่าที่กล้องแสดงก่อนกดชัตเตอร์

ถ่ายที่ F1.4 ตลอดเวลา การถ่ายภาพหน้าชัดหลังเบลอนั้น จะว่าไป ภาพที่ได้จะดูดี ดูสวย ดูโปร แต่การถ่ายที่รูรับแสงกว้างสุด เพื่อให้หลังเบลอ โดยไม่ได้สนใจว่า ฉากหลังเบลอแล้ว ฉากหน้าเบลอด้วยมั้ย ฉากหน้าชัดหรือไม่ เป็นการแสดงว่า คุณยังไม่มีความรู้มากเพียงพอในเรื่องของการถ่ายภาพ ศึกษาผลขององค์ประกอบต่าง ๆ ที่ทำให้เกิดภาพหน่อยก็ดีนะครับ

เปลี่ยนกล้องรุ่นใหม่ทุกครั้งที่รุ่นใหม่ออก อยากได้เลนส์ใหม่ตลอดเวลาเพราะคิดว่าของที่มีอยู่นั้น ทำให้ได้ภาพไม่ดี  กลุ่มนี้เข้าข่ายพึ่งพิงอุปกรณ์จนเกินพอดี เค้าว่าไม้ไผ่อยู่ในมือจอมยุทธ์กลับกลายเป็นกระบี่ชั้นดี  กระบี่เลิศล้ำแค่ไหน ก็เหมือนท่อนไม้เมื่ออยู่ในมือลิง ของดีจะดีพอควรเมื่ออยู่ในมือสมัครเล่น แต่จะดีสุด ๆ เมื่ออยู่ในมือของคนที่ใช้มันเป็น หากเลิกวิ่งตามอุปกรณ์ใหม่ ๆ ตลอดเวลา แล้วหันมาใช้ของที่มีอยู่ให้คุ้มค่า คุณจะพบว่า กล้องอะไรก็สี่เหลี่ยมเหมือนกัน  ถึงมีคนใช้กล้องมือถือ สร้างภาพสวย ๆ ขึ้นได้มากมาย

ถ่ายกว้างไว้ก่อน เดี๋ยวค่อยไปครอปทีหลัง กลุ่มนี้เหมือนคนตาบอด แม้มีกล้องอยู่ข้างตัวแต่ก็มองไม่เห็น ว่าจะถ่ายอะไร ถ่ายยังไง สวยตรงไหน ได้แต่ถ่ายมาทั้งหมด ถ่ายมากว้าง ๆ เดี๋ยวครอปเอา หากไม่ลองปิดตา เปิดใจ สัมผัสความสวยงามรอบตัว แล้วบรรจงเก็บภาพที่ตัวเองรู้สึกประทับใจมาให้ได้ ชาตินี้ก็จะใช้เลนส์ 16-35 หรือ 14 mm อยู่แค่ตัวเดียว กับเสียเงินรายเดือนให้โปรแกรมคอรปภาพ โดยไม่สามารถสร้างภาพดี ๆ ให้เกิดขึ้นได้เลย

เป็นอย่างไรบ้างครับ ห้าอย่างที่พี่ดัส กินพริงเกิ้ลไป พิมพ์ไป ถ้าเลิก 5 อย่างนี้ได้ และหาทางแก้นิสัยพวกนี้ พี่ดัสเชื่อว่า หลายคนจะถ่ายภาพดีขึ้นอย่างแน่นอน ลองดูว่า เรามีกี่ข้อใน 5 ข้อนี้